Fietsclub
leeuwarden doet Waalse Pijl 1987
Fietsers: Cees Osinga, Jan
Dorenbos, Ruud Korlevink, Hedzer Kooistra, Wim van Zutphen,
Verzorgingsploeg: Tineke
Korlevink, Kanna Pierik, Auk van Zutphen, Greet Schouten, Wiekie de Jong, Griet
Dijkstra, Trenke Oldenburger en AstridTanja.
Normaal gesproken is in deze
rubriek een man of vrouw aan het woord over zijn of haar hobby. Deze keer een
verhaal over 22 Friese fietsers die eind mei meededen aan de zwaarste
wielerklassieker die er bestaat: De Waalse Pijl. Een helse rit over 212
kilometer door de Belgische Ardennen, die in april door de professio
Vrijdag
10.30 uur
In het bekende wegrestaurant
De. Lucht', ter hoogte van Den Bosch treffen Informeel en de fietsclub
Leeuwarden elkaar. Koffie voor de Friezen en dan door naar de Belgische
Ardennen. De volgende dag, in alle vroegte start de club voor deelneming
aan de zwaarste wielerklassieker: Fleche de Wallonië. Ruim tweehonderd
kilometer klimmen en dalen.
Maar liefst 21 hellingen
moeten de heren fietsers beklimmen waaronder de bekende La Redoute, de
Muur van Huy en de Wanne. Maar zover is het nog niet, eerst naar Malmédy
waar bungalows voor een gerieflijk onderkomen zorgen.
Vrijdag 16.00 uur
Iedereen heeft zijn stek
gevonden in een bungalow, de sfeer is ontspannen. Zorgelijke blikken naar buiten
en daarvoor is alle reden. Het regent en de vooruitzichten voor de volgende dag
op weer zijn niet hoopgevend. Coördinator Ruud Korlevink is als een van de
eersten omgekleed in wielerkledij voorzien van banklogo. 'Normaal
gesproken moet iedereen altijd op mij wachten, nu wil ik de eerste zijn is
zijn reactie op de hoeveelheid commentaar die hij krijgt.
De fietsen worden nagekeken en
kettingen worden gesmeerd, banden worden opgepompt, derailleurs onderzocht en
uitgeprobeerd, tandwielen worden 'verwisseld. Kortom, iedereen is druk met
voorbereidingen. De .verzorgingsploeg, bestaande uit 9 dames, houdt zich bezig
met het avondeten. Macaroni en spaghetti komen op tafel.
Vrijdag 22.00 uur
Na het innemen van een hoeveelheid koolhydraten is het tijd om te
gaan fietsen. 'Even in gesprek met het wegdek komen merkt Wim van Zutphen (
rijdt de tocht voor de tweede keer en weet wat hem staat te wachten. De tien
debutanten luisteren: verbazing en enige schrik naar de verhalen van de ervaren
jongens. Zoals dat verhaal van Freddie van Zutphen. Twee jaar gelede hij
deze Waalse Pijl voor de 1e keer. In zijn jeugdig enthousiasme vergat
hij bij een scherpe af tijdig te remmen of bij te sturen 'Ik weet niet meer
precies wat er gebeurd is, alleen dat ik me terug vond in een ravijn vol water.
Waarschijnlijk heb ik een bocht gemist, ben vervolgens tegen een brugleuning
aangereden en er overheen gevlogen. Fiets in de prak en zelf afgevoerd met de
ambulance. Achteraf viel het nogal mee, maar het was wel schrikken. M'n horloge
deed het gelukkig nog'.
Na de
verkenning van de buurt op de fiets, roept coördinator Ruud Korlevink de gehele
ploeg bij elkaar. Met instructies voor de volgende dag, de indeling van de
volgauto's officieel verboden, maar iedereen doet het, de verzorgingspunten
langs de route, het uitdelen van de startnummers en een Belgisch biertje wordt
de vrijdag besloten.
Zaterdag
05.00 uur
Ongeveer 3500 deelnemers uit
geheel Europa zullen vandaag starten in de Waalse Pijl. Vanaf vijf uur in de
ochtend is dat mogelijk, maar de fietsers uit Friesland hebben gekozen voor een
tijdstip dat twee uur later ligt. Een bewuste keuze vanwege twee redenen: een
langere nachtrust en een iets rustiger start. Voordat er echter kan worden
gestart, moet er nog veel gebeuren. Vanaf opstaan
is het persoonlijke verzorging,
ontbijten, fiets voor de laatste keer nakijken, volgauto's inladen en opladen en
dan kan eindelijk de stoet van tien auto's om half zeven naar startplaats Spa
vertrekken.
Iedereen baalt
er stevig van, het regent pijpenstelen. De tocht wordt er niet makkelijker op
met die nat
Zaterdag 10.30 uur
Een markant en berucht punt in de route in de Mur de Huy..
Een' korte helling met een
stijgingpercentage van maar liefst 23 procent. De renners hebben er dan ongeveer
80 kilometer opzitten en ook al zeven hellingen beklommen. GerritTerpstra heeft
dan zijn eerste lekke band gehad, er zullen er deze dag nog velen volgen.
Kreunend en steunend, stampend op de pedalen en velen vaak lopend, komen de
fietsers de Muur op. Cees Ellens en Hedzer Kooistra zijn de eerste
Postbankrijders, die doorkomen. Gelukkig is even opgehouden met regenen,
fietsers kunnen even op adem komen maar dreigende wolken blijven hangen.
Rond half één zijn alle Giroblauwe rijders door en jammer genoeg is de 1e
uitvaller te melden. Routinier Jan Dorenbos heeft last van een oude blessure.
Jan
Dorenbos: De hele week voor de Waalse Pijl ben ik behandeld voor een
onwillig schouderspiertje. Na 81 kilometer, op de Muur van Huy, bleek deze
behandeling toch zonde van de tijd te zijn geweest, want regen en kou hadden op
dat moment hun werk gedaan. Spijt? Welnee, ik heb deze tocht nu acht keer
gereden en weet wat er te koop is. Bovendien is het ook wel eens aardig om
vanuit een volgauto de 'slachting' vooral achteraan te kunnen volgen. Volgend
jaar gewoon weer, maar dan
op twee wielen en het liefst bij een temperatuur van boven de 25 graden.
Velen denken dat het ergste nu
achter de rug is maar de graden.routiniers weten wel beter: de Waalse Pijl gaat
nu echt beginnen.
Op dit gedeelte van het
traject is Henk Postma de pechvogel van de tocht Vier lekke banden binnen tien
kilometer is wel erg veel. Bij controle blijkt dat hij zijn velg van het
achterwiel heeft beschadigd en daardoor iedere keer een lekke band krijgt. Het
achterwiel van de fiets van Jan Dorenbos wordt er ingezet en nu maar hopen
dat alles goed gaat.
Zaterdag
13.00 uur
Na 124km is een volgend
controle en verzorgingspunt: Durbuy Het regent weer en de aanblik is triest,
chaotisch en rommelig.
Leendert de Haan komt met grote achterstand door: hij heeft materiaal pech gehad
en is nu bezig zijn achterstand in te lopen
Leendert de
Haan:'Voordat
ik bij de eerste stempel post was, kreeg ik materiaalpech. Na anderhalf uur
wachten kreeg ik een lift van een automobilist die me naar een fietsenmaker
bracht. Die kon gelukkig het defect ver
Zaterdag
16.00 uur
Na 166 kilometers is het
derde controlepunt van de Waalse Pijl: Basse;Bodeux: Ook hier het beeld van
overal maar geparkeerde auto's, honderden fietsen, overvolle vuilnisbakken,
bemodderde wegen. Nog na hijgend van de beklimming van de zestiende helling in
het parcours, druppelen de rijders binnen. De kilometers beginnen te tellen en
de invloed van het slechte weer wordt bij velen merk
Teun van de
Werf:
Ongeveer 70 kilometer na de
start kreeg ik last van mijn onderrug. In het verleden heb ik daarvan al meer
last gehad, het is het gevolg van een soort vergroeiing. Gaandeweg het parcours
werd het steeds moeilijker voor me, waarbij het weer ook niet bepaald
bevorderlijk voor mijn rug was. Na 166 kilometer, bij de derde stempel plaats,
Basse Bodeux, heb ik besloten af te stappen. Balen natuurlijk, ja wat wil je.
Maar als we volgend jaar weer eelt klassieker gaan rijden, ben ik weer van de
partij
Wil Informeel de eerste Friese
finishes zien, dan is overstappen in een andere volgauto noodzakelijk. Rond
vijven wordt de eerste in Spa verwacht; de heren moeten vanaf dit controlepunt
dan nog vijftig kilometer fietsen en vijf hellingen beklimmen. We rijden naar
het Casino in Spa en wachten daar in spanning op het eerste Post
Zaterdag 18.00 uur
Na bijna tien uur fietsen
over slechte wegen en in bar weer, komt om twee minuten voor vijven de eerste
Friese rijder binnen: Hedzer Kooistra heft zijn handen ten hemel als hij de
finish passeert. Het zit er op en nu is het wachten op de andere twintig
Postbankcoureurs. Dat het onderlinge verschil groot zou zijn, was van te voren
ingeschat. maar zó groot nee dat niet. groot, nee, dat niet. Het weer zal daar
zeker debet aan
zijn, want vorig jaar werd deze rit verreden
bij een temperatuur van dertig graden. Het verschil tussen de eerste en laatste
rijder van de ploeg was toen ongeveer drie kwartier. Dat is nu wel even anders.
Wessel van de Ploeg komt zeven
minuten na Hedzer binnen. Hij moest op de laatste helling van de fiets en zag
medecoureur Kooistra niet eerder terug dan bij de finish. Een prestatie van
formaat levert de 40-jarige Cees Ellens. Hij komt als derde binnen, vijf minuten
na Wessel. Het is eigenlijk logisch dat Hedzer, Cees en Wessel als eersten
aankomen. Zij maken, in vergelijking met de rest van de ploeg, veel meer
fietskilometers per jaar. Vervolgens komen de drie gebroeders Van Zutphen
gezamenlijk over de finish, de boomlange Gerrit Terpstra passeert de meet en de
42-jarige Cees Osinga laat zijn gezicht zien om 'n uurtje of half zeven. Dan
zijn er pas acht van de twintig binnen en zal er nog heel wat tijd verstrijken
voordat de ploeg compleet kan afreizen naar de bungalows in Malmédy.
Tussen de slokken
warme koffie door komen de verhalen los. Hoe zwaar het was, hoe koud en hoeveel
lekke banden er zijn geweest. Er wordt geïnformeerd naar de jongens die nog
moeten binnenkomen. Iedereen hunkert naar een warme douche, maar voor de twee
beschikbare douches staat een rij,
zo lang
als het zojuist afgelegde parcours.
Zaterdag
20.00 uur
Ondanks het feit dat de
deelnemers tot 22.00 uur kunnen binnenkomen, heeft de organisatie van deze tocht
gemeend de prijsuitreiking rond half acht te doen plaatsvinden. Wat dat betreft,
lijkt het wel op de procedure bij de Elfstedentocht. Persoonlijke prijzen worden
niet uitgereikt ,die kun je als deelnemer kopen!, alleen teamprijzen. Geen
prijzen voor de beste prestatie of de beste tijd, nee, alternatieve team prijzen.
Zo is er een prijs voor het best geklede team, een prijs voor het team met de
oudste deelnemers, een prijs voor het grootste team en een prijs voor het team
dat het verste weg komt. Als daarbij de naam Leeuwarden door de speakers
schalt, is Cees Ellens er als de kippen bij om een grote beker in ontvangst te
nemen. Belgische waardering voor een 'Friese ploeg waar niet alleen'. De rijders
leverden een prestatie van formaat, maar de verzorgingsploeg ook een 'dikke
pluim verdient.
Op het moment van de
bekeroverhandiging moeten er nog steeds Postbankrijders de finish passeren en
dat terwijl de eerste om vijf uur al was gefinished. Bijna vier uur later komen
de laatste binnen, vermoeid maar voldaan. Als laatste Postbankfietsèr komt, meer
dood als levend, Jelmer Dijkstra binnen. Puur op karakter hij heeft ook
slechts 300 trainings
Zaterdag
23.00 uur
Na vanochtend om
vijf uur te zijn opgestaan,
is de redacteur van Informeel weer thuis. Een achttien
Henk Postma