2008 Dolomieten Marathon

Op de maandag na de DreiLanderGiro vertrokken we (Arno,Fred,Dennis en ik) per auto vanuit Nauders richting Corvara. Appie ging nog een paar dagen mee en volgde ons per motor. Dat ging goed tot de tol bij Bolzano. Hier raakte Appie het spoor bijster en koos voor de verkeerde afslag. Later kregen we alleen nog sms-jes met teksten als: ik ben verdwaald, ik weet niet waar ik ben, ik koop een kaart, ik zit in Trento etc.

Onderweg lekker gegeten op een bekende plaats vlak voor Ortisei. Appie was nog steeds niet op de route dus hij moest dit eten ook missen. In de middag in Corvara aangekomen en om half 5 afgesproken op het terras. Cees, Edo, Ilona, Suzan, Roos, en Daniel kwamen hier ook. De volgende sms van Appie: ik sta in het centrum waar is jullie hotel? Eh wij zitten 10 meter verderop! Welkom!

De grote weissenbieren werden kleine weissenbieren en tegen 7 uur dan maar gaan eten. Na het eten nog een biertje in het hotel en daarna op bed om te slapen. Althans dat was de bedoeling. Helaas waren er omstandigheden die dit onmogelijk maakte. Om 6 uur dan maar onder de douche en om kwart over 6 een wandeling door Corvara. Het was nog erg rustig.........

Vandaag een rustige etappe was de bedoeling richting de Furkelpass. Deze zou niet al te zwaar zijn maar dat viel de laatste 5km nogal tegen met 10-16% !. Op de weg naar de Furkelpass nog even het mooie klimmetje naar La Val (Wengen) meegenomen. Helaas hield Arno zich niet aan de stalorders, welke Kaffee in St Vigilo waren, maar begon hij direkt maar entousiast aan de Furkelpass. Wij deden eerst 2 bakjes capuchino en hebben op Arno gewacht.Hierna waren de rollen omgedraaid en gingen wij de klim doen en Arno op het terras. Dennis ging direkt na de koffie terug agv zijn knie probleem.

Een fijne afdaling terug naar St Vigilo en een zeer lange klim van een km of 28 terug naar Corvara. Totaal 75km en 1414hm.

Het was weer goed toeven op het terras. Hier bleek ook dat er een cocktail is vernoemd naar een van de meest bijzondere Wielertoeristen:

Woensdag het Sella rondje. Arno had een paar mensen zijn hotel meegenomen maar deze waren meer dan een paar maten te groot en vervolgden zelf hun weg na de Pordoi. Pordoi blijft een mooie klim:

Het was 30 graden dus de cola op de top ging er wel in:

Het liep bij mij niet lekker dus besloten terug te gaan via de Campolongo. De anderen gingen terug via de Sella en Gardena. Zelf totaal: 40km en 1235hm.

Omdat het niet zo fijn meer ging donderdag maar een rustdag genomen.

Op vrijdag met Ilona, Roos, Suzan, Cees, Edo, Arno,Fred,Dennis, van Ginkapie en de Limburgse fietser uit ons hotel waarvan ik de naam even kwijt ben een rondje Campolongo en Falzerego/Valperola gedaan:

De hondenbrokjes uit het pakket van de Maratona vonden gretig aftrek:

  Totaal 51km en 1279hm waarna het bekende terras werd opgezocht om het vochtverlies te compenseren.

Op zaterdag alleen even naar Pedraces gereden en terug: +/20km en +/-350hm. De benen voelden niet goed aan helaas.

Op zondag dan ontbijt om 5 uur en even voor 6 richting La Villa naar de start. In La Villa werden we nog omgeleid om bij het juiste startvak te komen. Die 42hm kregen we mooi kado. Terwijl we het startvak inreden kwam er al een CTWT-er ons voorbij gesneld: de heer De Rosa zelf. Hij stond uiteindelijk even verderop in het vak en wuifde af en toe erg vriendelijk!

Na de start de Campolongo op en toen wist ik het eigenlijk wel.

 Nog even hoop gehad dat de 2e col beter zou gaan maar dat helaas niet zo. Op de Campolongo ging Noontje mij nog erg soepel voorbij. Op de Pordoi kwam Alstro in een lekker tempo voorbij gereden. Het ging nooit echt lekker zodat de beslissing al werd genomen na het Sella rondje te stoppen.

Op de Pordoi een 10-tal minuten gewacht op Dennis maar die kwam (nog) niet. Wel kwamen Fred en even later Suzan en Roos voorbij.

Na de afdaling van de Pordoi dan de Sella; meestal een klim die me niet ligt maar deze keer viel het niet eens tegen. Hier haalde ik Reino in en nog een tijdje met hem opgereden.

Na de afdaling waar toch weer ongelukken waren gebeurt nog de Gardena. Deze klim is niet moeilijk. Vlak onder de top ging Metor me nog voorbij. Hierna dan de afdaling in richting de finish. Beetje vreemd gevoel bij de finish links aan te houden. Je voelt je gewoon opgelaten maar goed het zat er niet in deze keer. Had wel de 108km kunnen rijden maar dan had ik moeten forceren. In het verleden had ik dat wel gedaan maar nu was ik eigenlijk wel tevreden dat ik deze keer de juiste beslissing had genomen. Wel wat raar dat je al voor 10 uur binnen bent in een cyclo. Na het douchen bij de finish gekeken en oa Dingo,Oege,Alstro, Noontje en Daniel binnen zien komen. Wie we verwacht hadden kwam niet. Ons onprettige gevoel kwam helaas uit omdat de Rosa was gevallen in de afdaling van de Giau. Gelukkig kon ie later wel weer bij ons op het terras "zitten". Fred reed de 138km uit, Dennis de 108. Later kwamen ook Suzan en Roos erbij zitten die de lange afstand hadden gereden. Petje af hiervoor!

Eind van de middag zagen we ook nog Kestrel en Reino terugkeren naar hun hotel. Als met al een mooie en gezellige week. Het fietsen was minder deze keer maar goed er komt wel weer een andere keer. Misschien volgend jaar alweer maar ik wil eigenlijk ook nog eens LM doen. We moeten maar even zien.

Henk.