Marcialongo week 2008

Na het rijden van de Medio Fondo Dolomiti Stars bleven we nog een week in Italie om aan het einde van de week nog de Marcialongo te rijden. Op zondag een verplaatsing naar Predazzo.

Op maandag nog een rustig ritje via Cavalese naar de voet van de Passo Manghen:

Deze klim begon rustig maar werd na halverweg steeds zwaarder. Wel een fantastische klim met boven een prachtig uitzicht. Ook lag er nog sneeuw:

Hierna weer afdalen en terug naar Predazzo: 70km en 1517hm. Durk,Ytzen en Bate kwamen met 's'avonds agv een klapband met de auto en verkeerd gokken.

Dindag gingen de heren eerst een fiets uitzoeken voor Durk in Merano waardoor Jaap,Gerard,Marinus en Henk met z'n vieren begonnen aan de Passo Costalungo. Niet een zware klim en druk met verkeer en het was warm. Op de top nog een hert gezien.

Na de afdaling volgde er nog wat klimmen en dalen tot aan de voet van de zware Passo Laveze. Op het terras kwamen de anderen toevallig nog voorbij met de auto.

Wij deden de klim helemaal van onder zodat de klim in totaal 13km was. Het was erg zwaar en warm. De Dolomiti Stars begon hier zijn tol te eisen. Uiteindelijk wel boven gekomen en in de afdaling nog een kort klimmetje naar de Passo Pramadiccio.Hierna was het afdalen naar Cavaleze en Predazzo. Totaal: 81km en 1988hm.

Woensdag dan maar een rustdag want het beste was er even af. De anderen gingen de Passo Rolle doen terwijl Bate,Durk en Ytzen de Passo Valles er nog bij deden (6km klimmen). Eind van de middag arriveerden ook Janneke,Corina,Sjoerd en Tsjerk zodat het team nu compleet was.

Donderdag gingen we en grouppe richting de voet van de Passo San Pellegrino:

Hier bleek dat sommigen nog even moesten wennen aan het klimmen. Na de snelle afdaling ging het naar de Passo Valles. Onderweg nog een cola stop op een terras en daarna op weg naar de top. Ook dit bleek weer een zware klim zodat er behoorlijke tijdsverschillen kwamen. Uiteindelijk kwam iedereen natuurlijk wel boven.

De meesten gingen afdalen naar Predazzo maar Jaap,Ytzen,Bate,Durk en Henk pakten nog even de Passo Rolle mee:

Totaal 69km en 1914hm.

Vrijdag was het slecht weer en werd en gekozen een pizza te gaan eten op de  Passo Fedaia. Het werd dus een rondje met de auto via de Pellegrino naar Alleghe, langs het meer naar Caprile en dan de klim naar de top van de Passo Fedaia. Hierna via Canazei en Moena weer terug.

Zaterdag alleen even de benen los rijden over het fietspad door Val di Fiemme en een klimmetje naar Cavaleze. Hierna weer terug naar Predazzo. De anderen pakten nog even de klim van Passo Pramadiccio mee:

Ik had zelf 35km en 285hm.

S'Morgens hadden we de startbescheiden al opgehaald:

Zondag dan de dag van de Marcialonga. Zelf besloten eerst maar eens te zien hoe het ging maar eigenlijk al in het achterhoofd de korte afstand te gaan rijden. De dames stonden in het 1e vak zodat die voor ons konden starten. Het ging er heel ontspannen aan toe en geen geduw of voordringen. De renners van squadra- deinum waren duidelijk herkenbaar:

Direkt na de start een harmonicaeffekt van aanzetten en remmen. Hierna was het meest licht aflopend. Het duurde nog erg lang voordat we Janneke en Corina inhaalden. Gerard was er al stiekem tussenuit gepeerd en zat al verderop in de koers. De snelle mannen laten gaan en later gingen ook Marinus en Sjoerd voorbij. Onderweg klommen we nog ene stukje naar de Passo Lugano. Hierna weer afdalen naar de 1e echte klim van de dag: de Monte San Pietro. Dit bleek ook week een pittige klim te zijn met de 1e 4km 10% gemiddeld:

Op de top stonden Tsjerk,Ytzen,Durk,Bate en Jaap. Gezegd dat ze niet op mij hoefden te wachten want zo geweldig ging het niet. Tijd om snel even een plasje te doen. Hierna kwam een wat vervelend stuk naar de top van Nova Ponente:

Het werd nu ook alweer druk met verkeer en als je net achter een bus zit is dat erg vervelend met die uitlaatgassen. In de afdaling de bus kunnen passeren. Hierna begon de zeer steile Passo Lavaze:

Deze was natuurlijk nog bekend van eerder deze week, derhalve behoudend begonnen en het ging prima. Ook op het zeer steile stuk van 18-19% kon ik goed rond blijven draaien. Tot frustratie van een paal slingerende Italianen die ik inhaalde. Ofschoon ik geen Italiaans versta hadden ze het overduidelijk over mijn triple.

Hierna volgde ene heerlijke en snelle afdaling welke zeer lekker liep. Op het vlakke naar Cavaleze ontwaarde ik in de verte een groepje met bekende shirts. Het bleke de anderen te zijn. Het grote mes er maar even op om de anderen bij te halen.

Hierna naar Predazzo waar ik de rechterkant koos om te finishen en de anderen links hun weg vervolgden voor de lange afstand:

Hierna was het wachten op de anderen. Sjoerd, Marinus en Gerard gingen in 1e instantie ook door voor de lange afstand maar bedachten zich onderweg en gingen terug.

Finish Janneke                                                                                                                      Finish Gerard

Finish Corina                                                                                                                        De pasta party.

Hierna richting de Passo Rolle/Valles om te wachten op de mannen van de lange afstand. Dit duurde uiteindelijk even maar toen kwamen ze toch voorbij

Nadien op het terras bij het hotel voor de welverdiende afsluiting:

Moe maar voldaan werd de fietsweek 2008 weer afgesloten. Volgend jaar weer een nieuwe uitdaging.

Henk.