Verslag Ardechoise week 2009
Op zondag dan een reisdag naar ons onderkomen in Vernoux:
Dit zou een prima adres blijken te zijn met lekker en veel eten. Er werd alles aan gedaan om ons in de watten te leggen.
Maandag vanuit Vernoux-en Viverais de eerste rit gemaakt over oa de Montee a Mezilhac (1104m), Muur van Gluiras. Bloedheet en 113km met 1920. Van mij mag het minder warm.
Je verwacht een fietsclub maar het lijkt een wandelclub:
Boven op de col uiteraard een cola op het terras bij Hotel des Cevennes.
Dinsdag nog steeds erg warm en beklimmingen van oa Col de Fans, Col de Mazel en
Col de Montreynaud totaal 1205hm.
Op woensdag dan een wedstrijd op de Croix de Boutieres: in 26km van van 550m naar
1508m.
De laatste kilometers Het podium: 2 Wessel, 1 Jos, 3 Henk
Uiteindelijk 3e plek maar bijzonder zwaar gehad de laatste 8km. Duidelijk
geen goede dag en nog gedacht "als ik zo LM moet fietsen dan wordt het wel hele
lastige opgave" 
Hierna nog even de startspullen opgehaald, was allemaal prima geregeld.
Vriendelijke Fransen die je overal bij wilden helpen.
Donderdag 63km en 1080hm via oa Col de Serre Mure (12%). Vrijdag nog even
losfietsen 31km en 520hm.
Het weer was inmiddels gewijzigd naar niet meer zo warm en de laatste
vooruitzichten waren 20-22 graden dus prima fietsweer.
Besloten om de 171km van de Ardechoise (Le Volcanique) te gaan rijden en ook om
deze niet meer als toerist maar als cyclo te gaan rijden. Het moet er toch eens
van komen. <7.30 uur was de doelstelling en ik zou onderweg wel zien of dat er
nog inzat.
05.45 met de auto op weg naar de start (was een klein uur rijden) en een
parkeerplek gezocht op zo' n 1500m van startplaats St Felicien. Stond allemaal
goed aangegeven.
Het was zo'n 14 graden en zonnig. Gezien de vooruitzichten gekozen om geen
armstukken en windbreaker mee te nemen 
Rond kwart over 7 in het startvak wat er speciaal was voor buitenlanders 
Om 7.30 geen Franse slag maar mooi op tijd het vertrek van de nrs 1-300. Om 7.32
rijd ik over de mat. Ik kies direkt het wiel van diegene die er altijd sneaky
tussen uit peerd van onze groep om een wat snellere start als normaal te hebben.
In de 1e klim de Col du Buisson(920m) de clubgenoot gelost en alleen verder. Het
was behoorlijk druk zonder daar last van te hebben. Vlak onder de top bijgehaald
door onze 3 snelste renners en met hen verder.
Een prachtige afdaling richting Lamastre waarbij in vrijwel elke bocht van het afgezette parcours ehbo-ers stonden.
Prachtige versiering bij doorkomst in Lamastre.
Hierna de beklimming van de Col de Nonieres (671m). Een lekker lopend colletje. Op de top in het dorp al heel veel toeschouwers en gezelligheid.
Afdalen naar Le Cheylard. Als aankomend cyclorenner dan ook maar eens rijdend de
verzorgingspost gebruiken. Normaal stop ik gewoon maar nu zou ik doorrijden en
drinken aannemen. Je ziet het op tv en soms in cyclo's.Ik waande me al een
renner. De beker aanpakken lukte nog maar het resultaat was een natte broek en
een hele kleine slok water 
Na dit succes dan de 22km lange klim van Montee a Mezilhac. De ervaring was
weinig stijging in het begin en pas de laatste 10km de echte klim. Direkt gelost
uit de groep want dit ligt me niet zo. Na verloop van tijd in een groepje
Fransen meegereden en verdomd het ging lekker. Na een km of 5 kom ik terug in
een grote groep waar om mijn 3 eerdere medestrijders in zaten. Helaas zakten er
steeds mensen uit waardoor er gaten vielen. Maar de dood of de gladiolen ik wil
een cyclorenner worden dus kom ik 2 keer weer terug. Dat kost erg veel kracht
dus maar voorin de groep gaan zitten en zo mee naar boven. Boven waaide het
stormachtig en was het een graad of 5. Het was dus een domme beslissing om
zonder windbreaker en armstukken te vertrekken 
We reden een km of 15 over een soort plateau langzaam bergop en vol in de wind .
Het was koud, erg koud. Hier had ik dan ook duidelijk een minder moment door de
inspanningen van de Mezilhac. De laatste 4km klommen we naar de Gerbier de Jonc(1416m)
en het was bijna niet te harden.
Net als op de Mezilhac de verzorgingspost
genegeerd vanwege de kou. De afdaling werd gevaarlijk want bijna geen gevoel
meer in de vingers. Beneden in St Martial gestopt bij de verzorgingspost en even
uit de wind in de zon gestaan om wat op te warmen. Ik lag nog steeds goed op
schema dus dat moest kunnen (en was ook nodig).
Na een paar gelletjes waren de benen ook weer ok op de Col de Claviere(1088m) en
de Col de Rochepaule(891m).
Op deze col even gewacht op een clubgenoot met wie ik sinds de Mezilhac opreed. Wel de klok in de gaten gehouden maar zat nog steeds mooi op schema. Afdalen naar het slotstuk :
en wel wederom de Col du Buisson van de andere kant. Deze was
nogal wat lastiger dan de versie van de 1e col. Smalle weg, bordje 300m 15%, het
gaat zonder problemen. Voor het eerst even de 29 erop. Hierna 700 a 10%. Maar
wat een volk op deze col en letterlijk in elke bocht stond een bandje te splelen.
Hier kan je niet meer stuk gaan. Samen met een Fransman heerlijk omhooggereden
en slechts 2 keer ingehaald en zelf +/= 100 man/vrouw voorbijgegaan, incl veel
lopers. (de kortere afstanden reden ook over deze col). Nog een bordje van 1km a
10% en daarna de top. Hier een minuut of 5 gewacht op ploegmaat. Tijd genoeg
over en daarna afdalen naar de finish in St Felicien en 7 uur en 15 minuten na
de start over de mat gereden (fietstijd 6.56 uur).
De cijfers verder:
168km, 3010hm,
H 80 minuten
D1 109 minuten
D2 220 minuten
D3 8 minuten 
W 0 minuten
avg Hf 145 (omslag 172)
avg cad 88
klassering 678 van de 2201
Al met een zeer goed gevoel aan deze prachtige rit overgehouden. Deze rit
verdient absoluut meer deelnemers uit Nederland. Het lijkt mij sterk dat ze me
hier niet terug gaan zien.
Henk Postma